Mazda MX-5

Mazda heeft de populaire roadster MX-5 klaar voor een derde levensfase. Hij ziet er prima uit, rijdt fantastisch en zit vol Japanse wijsheden. En die zijn niet meer goedkoop.

Het was 1989 toen Mazda met zijn MX-5, in de VS Miata genoemd, op de markt kwam. De auto leek als twee druppels water op een Lotus Elan en betekende de wedergeboorte van de roadster. Natuurlijk had hij achterwielaandrijving en hij was zelfs enigszins betaalbaar. De MX-5 schopte het tot best verkochte roadster ter wereld.

Zijden handschoenen
De derde generatie is nu klaar, en Mazda heeft hem met zijden handschoenen gebouwd. Hij mocht immers niet te veel afwijken van het origineel, want aan zo'n succesmodel schaaf je met beleid. Het silhouet bleef hetzelfde, maar de designers hebben toch overuren gemaakt. Het knusse cabinetje is (gelukkig) iets breder geworden, het eenvoudige kapje is beter geconstrueerd en nu met één hand in plaats van twee te bedienen. Aanzienlijk veiliger is de open auto ook geworden. Dat komt vooral door de geïntegreerde rolbeugels, die tot nu toe uitsluitend alleen als cosmetische 'stilebars' te koop waren, maar totaal geen weerstand boden aan een koprol.

Een knus interieur, ook voor niet-Japanse maten.

De enig mogelijke passagier heeft in de versie met airco bijzonder weinig voetruimte, omdat een dikke bult onder het dashboard de airco-unit herbergt. Toch heeft ontwerpchef Peter Birthwistle veel werk laten maken van het interieur. De twee zittingen bieden veel meer steun, het dashboard is strakker en de deurpanelen herbergen ineens bekerhouders. Dat is leuk gedaan, maar wel soms pijnlijk voor de knieën. De auto is aan alle kanten beter afgewerkt, zeker in het iets gegroeide kofferruimpje. Standaard heeft de MX-5 voortaan vier airbags, lichtmetalen wielen, achterruitverwarming, op afstand te bedienen centrale vergrendeling, audio en elektrisch bediende zijruiten en buitenspiegels.

Dansen
Mazda heeft niet verzuimd het onderstel te vernieuwen. De oude MX-5 was zo hards als een plank. Deze is een stuk gerieflijker terwijl hij toch veel vaster op de weg ligt. De balans is bijna perfect. Dat heeft enerzijds te maken met de gegroeide wielbasis, het wagengewicht - hij groeide maar tien kilo - maar ook met het verschuiven van de motor naar achter en de benzinetank naar voren. Dat alles leidt tot een verbazend lekker rijdend karretje, waarmee je als het ware kunt dansen, vooropgesteld dat daar veilig plaats en toestemming voor is.

Achter het stuur zit je iets beter dan in het vorige model, de remmen zijn een stuk degelijker: je staat vanaf 100 km per uur in 38,4 meter stil. Torsie voel je zo goed als nergens. Vooral dat laatste draagt bij aan het fijne rijgedrag.Het minuscule kunststof dakje krijg je handmatig in zes seconden open of dicht. Een elektrisch exemplaar doet daar al gauw 20 seconden over. Bovendien wil Mazda zo'n zware elektrische voorziening niet - bij een roadster als de MX-5 draait alles om klein en licht. Dat zegt ook Yasushi Nakamuta, die drie ontwerpen voor deze editie moest beoordelen. Een team in Californië maakte een versie, net als een clubje tekenaars in Frankfurt en een team thuis in het Japanse Hirosjima. ,,Een dichte coupéversie, net als bij de BMW Z3, zullen wij niet maken. Die vinden we te zwaar worden."

Duivelse precisie
Volgens Nakamuta is trouwens alleen de knipperlichtindicator dezelfde gebleven als in de tweede generatie van de roadster. 'Jinba ittai', zegt Nakamuta: ,,De bestuurder moet één zijn met de auto, zoals een ruiter met zijn paard. Op Portugese slingerweggetjes onderweg naar Albufeira en Faro stellen we de volgende dag vast dat de Japanner wel fantasie heeft, maar niks uit zijn duim zuigt. De MX-5 laat zich met duivelse precisie rijden en de bestuurder voelt zich inderdaad snel één met de ongelooflijk voorspelbaar reagerende auto. De veelgeprezen elektrische stuurbekrachtiging is gelukkig aan de MX-5 voorbijgegaan. Een racepaard bestuur je ook niet met draadjes of knopjes.

Links de nieuwe MX-5, in het midden de 2de generatie (1998 - 2005) en rechts de 1ste generatie MX-5 (1989 - 1998).

De 1.6-liter motor is verdwenen, de MX-5 doet het alleen nog met een 1.8 van 126 pk of een 2.0-liter met 160 pk. Het verschil is minimaal, en eigenlijk voldoet de kleinste prima. Wie niet genoeg heeft aan vijf versnellingen kan bij de 2.0-liter zes trappen bestellen. Een stukje duurder is de roadster ook geworden. Want, het Japans ervoor kennen we niet, net als een bestuurder met zijn auto moet een goede fabrikant één zijn met zijn boekhouder. Hai.

Profiel MX-5
* De MX-5 1.8 kost 27.995 euro, de 2.0 komt op 34.495 euro
* Derde generatie van best verkochte roadster ooit
* 725.000 exemplaren gebouwd sinds 1989
* In zes seconden met de hand tot cabriolet om te toveren
* Iets meer binnenruimte
* Meer opbergvakken
* Auto maar 10 kilo zwaarder ondanks meer uitrusting
* Gunstige 50:50 gewichtsverdeling en lager zwaartepunt
* Carrosserie 47 procent stijver en doorbuigweerstand 22 procent groter in vergelijking met vorige versie
* Motorkap, achterklep en chassiscomponenten van aluminium
* Voorwielophanging met boven en onder dwarsgeplaatste wieldraagarmen, multi-link achterwielophanging
* Digitaal serviceboekje: alle onderhoudsgegevens worden bewaard