Hij was zwart. En natuurlijk supersnel. Zo snel dat sommige mensen misselijk worden van de krachten die zo'n Ferrari losmaakt. De 360 Modena joelde het uit. Onze fotograaf ook. Maar dan anders.
door Rien van der Steen'Schei uit, ik word niet goed' kermt de fotograaf naast me. Bij McDonalds Geldermalsen hadden de mensen nog schalks naar de zwarte Ferrari gekeken. De fotograaf had daarvoor al een keer op gedempte toon geventileerd dat hij zich niet helemaal lekker voelde.
Geleuter, veronderstelt de chauffeur, die de motor naar ruim 8000 toeren opjaagt en binnen luttele seconden van 60 naar 120 km/u giert. De krachtbron achter de stoelen joelt het uit. Snerpend stuiven we naar snelheden waar de gemiddelde koddebeier terecht hoogst slapeloos van wordt. Gas los dus maar weer. Leuk he'', mompelen we tot de bijkans zieltogende fotograaf. Bezorgd kijken we even naar de passagiersstoel, waar een mannetje met een vreemde gelaatskleur en flauwe blik reutelgeluidjes maakt. Ik word echt niet goed...'' Toch maar even gestopt op de vluchtstrook. Want het zal toch niet zo zijn dat de kermende collega het kostbare interieur van een zo goed als nieuwe 360 Modena gaat bevuilen.
Het rechterportier zwaait open nog voordat de auto stilstaat. Onze kiekendief vlucht naar de vangrail en de burpende geluidjes maken duidelijk wat ze aankondigden. Een spookrijdend ontbijt, inclusief cornflakes en vijf minuten eitje gaat overboord. Mensen rijden gapend langzamer op de A2. Een zwarte Ferrari op de vluchtstrook is een, maar daar een groengekleurd, ogenschijnlijk doodziek mannetje naast?
60 voor Nederland
We mochten met de opvolger van de F355, de 360 Modena rijden, een van de vier huidige Ferrari-modellen. Kroymans in Hilversum verkoopt in Nederland elk jaar toch mooi 60 nieuwe Ferrari's, waarvan een stuk of veertig 'basismodellen'. De auto's worden in Italië gebouwd in Modena en Maranello, waar 1550 mensen jaarlijks in totaal ca. 3500 Ferrari's bouwen.
De achterruit in de achterklep van de Modena geeft een onthullend zicht op de zinderende achtpitter met vijf kleppen per cilinder en een motorinhoud van bijna 3600 cm3. Die levert een vorstelijke 400 pk. De Ferrari Maranello heeft 485 pk in huis. Meer dan de sterkste Porsche, want de komende 911 GT2 levert 'slechts' 462 pk. De motor heeft mooie, rode kleppendeksels. Al het indrukwekkende geronk en gesnerp leveren een warme ruit tussen cabine en motor op. Ook het paneel helemaal achter tussen de achterlichten wordt gloeiend heet omdat de uitlaatdemper daar pal achter ligt.
Binnenin mooi zwart, gestikt leer. Een prachtig stuurwieltje met vlinders, die de versnellingsbak bedienen. Een versnellingspook ontbreekt. Op de middenconsole zit een piepklein, lullig pookje waarmee je de achteruitversnelling in kunt leggen. Het tafereeltje doet denken aan het ontwerp van een nieuwe Italiaanse espressomachine. Het dashboard daarentegen is weer verbluffend mooi. Heerlijk eenvoudig, vooral donker, maar tamelijk duidelijk.
Maar dat motorgeluid...
De vlinders achter het stuur bedienen overigens geen automaat, maar een gewone geautomatiseerde versnellingsbak met zes gangen vooruit. Die bak hangt via een gewone koppeling aan de motor hangt. Een koppelingspedaal ontbreekt, dat wordt elektro-hydraulisch geregeld. Dat schakelen met die vlindertjes gaat fantastisch. Snel, met eigenmachtig tussengas. Elke keer als er teruggeschakeld wordt geeft het systeem volautomatisch gas voordat de voorliggende versnelling ingelegd wordt. Leuk! Het corresponderende systeem Selespeed van Alfa Romeo, de eerste werkgever van Enzo Ferrari, doet trouwens hetzelfde.
De kuipstoelen heb je hard nodig om in snelle bochten op je plek te blijven zitten. De Modena met zijn enorme banden kleeft aan de weg. Als die droog is tenminste. De extreem brede sloffen spinnen op een vochtige betonbaan gretig en spectaculair door, de motor tot jankende toerentallen dwingend.
Sommige ventjes in een GTi of een gespoilerde BMW proberen dicht achter de Ferrari te gaan rijden. Even dan. Gepast respect. En steelse blikken. De fotograaf heeft intussen zijn conventionele huidskleur weer teruggevonden. Het gaat hem gelukkig weer beter.
Na een halve dag rijden kan er bijna 40 liter in de tank. Mwaah, gemiddeld 1:5. De carrosserie van de Modena is uiteraard getekend door het huis van meesterontwerper Sergio Pininfarina. Het zijn zeldzame, meestal bloedrode buikschuivers, die Ferrari's. Ze bewegen zich als een supersnel insect en boezemen een grenzeloos ontzag in bij weggebruikers die zich moeten redden met Fiesta's, Astra's, Elantra's en Corolla's.
Maar ook de dikke Audi's, BMW's en Mercedessen gedragen zich plots zoals het hoort, wetend dat ze geen partij zijn voor zo'n Italiaans mobiel mormel. Scheurneuzen gaan eerbiedig aan de kant, ruim baan biedend aan dit vileine vernuft.
Hij kan ruim 300 kilometer, net als elke Ferrari. We hebben het niet geprobeerd dit keer. Ook geen echte acceleratieproeven. Want dit soort bolides jakkert binnen vijf seconden met speels gemak van 0 naar 100. Het steigerende paardje, het 'cavalino rampante', staat garant voor snelheidstechniek die in de wereld niet overtroffen wordt. Het merk met de stier, Lamborghini, haalt de reputatie van Ferrari bij lange niet niet, net zo min als Maserati, samen met Ferrari deel uitmakend van het Fiat-imperium. Niet alleen door de briljante verrichtingen van Michael Schumacher is Ferrari uitgegroeid tot de beroemdste auto van de wereld.
Mensen worden hebberig als ze een Ferrari zien. Ook zo'n zwarte. Als we naar huis rijden in een zijdezachte Opel met automaat leunt de fotograaf genoeglijk kirrend achterover. Heerlijk dat comfort. Vroeger vond ik zo'n scheurijzer leuk. Maar ik heb vandaag geleerd dat het voor mij niet meer hoeft.'' Klaar voor een kappersauto dus. Signalement: Ferrari 360 Modena (ook als open Spider); Motor: 3.586 cm3 V8 met 40 kleppen; Vermogen: 294 kW/400 pk bij 8500 toeren; koppel 372 Nm.; Lengte: 4.47 m; Breedte: 1.92 m; Hoogte: 1.17 m; Gewicht: 1290 kg.; Topsnelheid: 300 km/u; Acceleratie 0-100: 4,5 sec.; Prijs: fl.376.500,-