Merken

De Transit is een bedrijfswagen van Ford.

Bestelwagens zijn meestal doelmatige en praktische auto’s. Ze zijn immers daarvoor ontworpen. Veel bestelwagens zijn inwisselbare en vierkante auto’s, waar vaak geen iconische status aan te ontlenen is. Echter, voor de Ford Transit dient een uitzondering gemaakt te worden. De auto is immers al jarenlang een absolute bestseller voor Ford en een zeer gewaardeerde auto voor de klanten.

Het begon allemaal in 1953 in Duitsland. Dat land dient specifiek benoemd te worden, want Ford’s waren destijds niet in elk land gelijk. Op basis van de Duitse Taunus middenklasser werd een bedrijfswagen gemaakt. Deze auto, de Ford FK1000, had een laadcapaciteit van 1.000 kilogram, zoals de naam al een beetje weggeeft. Onder de kap lag een 1.3 viercilinder motor, die in 1955 vervangen werd door een 1.5 liter motor. Het belangrijkste nieuws kwam echter in 1961, toen de FK1000 werd omgedoopt naar Taunus Transit.

ford-fk1000-protype-black-front-side-1952-775

In 1965 kwam de eerste ‘echte’ Ford Transit ter wereld. De Transit werd door heel Europa gebouwd: denk aan Engeland (Berkeshire, later Southampton), België (Genk) en Turkije (Otosan). Sterker nog, zelfs in Amsterdam werd de Transit geassembleerd. Ondanks dat deze auto de naam Transit droeg, was het de opvolger van de Ford Thames 400 E, een Britse bus die aanzienlijk groter was dan de Taunus Transit. Britse varianten hadden eigen motoren. De Europese Transit werd geleverd met V4 motoren van 1.3, 1.5 of 1.7 liter. Ook kon er gekozen worden voor een dieselmotor. In Engeland was de Transit leverbaar met een 3-liter V6 motor. Mede dankzij deze motor vergaarde de Transit I een legendarische status. Volgens Scotland Yard bleek de auto bijzonder populair bij het dievengilde. De Transit viel namelijk niet op in het verkeer en de optionele V6 motor maakt het een bijzonder vlot busje.

ford-transit-gen-1-grey-front-side-1965-775

De tweede generatie Transit zag in 1977 het levenslicht. Het was eigenlijk een zwaar gefacelifte Transit 1. Het chassis vertoonde overeenkomsten, maar de neus van de nieuwe Transit was veel moderner. De dieselmotor was ook moderner, in 1984 was dit een 2.5 motor met directe injectie. De andere motoren waren diverse viercilinder lijnmotoren. Topmodel voor Europa was een 2.8 V6, de Britten kregen een drieliter. De grootste motor was echter in Australië te bestellen: een 4.1 liter zes-in lijn uit de eveneens Australische Ford Falcon.

ford-transit-gen-3-orange-front-side-1983-775

Al in 1986 nam de derde generatie Transit het stokje over. De styling van de nieuwe Transit was veel moderner. De motorkap liep bijna naadloos over naar de voorruit. Dit gaf de Transit niet alleen een nieuwer voorkomen, het had ook aerodynamische voordelen. Qua motoren werd het allemaal een stuk overzichtelijker. De basis benzinemotor was een 2.0 viercilinder, de diesel een 2.5 Di. In het begin was de Britse Transit er nog met de ouderwetse ‘Essex’-V6. Dit was nog een motor met carburateur. Deze werd daarom al snel vervangen door de 2.9 V6 met brandstofinjectie. Middels diverse facelifts en updates (zoals turbodieselmotoren) bleef deze Transit tot 2003 in productie.

ford-transit-diesel-gen-4-eu-spec-blue-front-side-2000-775

De Transit van de vierde generatie stond toen echter al drie jaar in de Ford-Showrooms. Het was nog altijd overduidelijk een Ford Transit, maar de lijnen waren scherper dan voorheen. Bijzonder aan deze Transit-generatie was de aandrijving. Er was keuze tussen voor-, achter- of vierwielaandrijving. Qua motoren leek het minder spectaculair te zijn dan voorheen. De V6 benzinemotoren werden met pensioen gestuurd. Sowieso was er qua benzinemotoren niet veel te kiezen: een 2.0 of 2.3 viercilinder.

ford-transit-van-white-front-side-2000-775

De dieseltechnologie had in de tussentijd enorme stappen voorwaarts gemaakt. De 2.2, 2.4 viercilinder en 3.2 vijfcilinder Duratorq TDCi motoren boden voldoende vermogen, erg veel koppel en een redelijk verbruik. Qua vermogen begon het bij 85 pk en eindigde het bij 200 pk. In 2006 werd de Transit gefacelift, deze modellen zijn eenvoudig te herkennen aan de verticale koplampen.

ford-transit-swb-van-green-front-side-2006-775

Ondanks dat de Transit van de vierde generatie nog altijd in productie is, stond de vijfde generatie in 2013 te popelen. De auto werd op de North American International Auto Show in Detroit gepresenteerd. Tot dat moment waren Transits niet leverbaar in de Verenigde Staten. Ford wilde rond deze periode (en nu nog steeds) hun modelgamma stroomlijnen en overal ter wereld hetzelfde maken. Zo kunnen wij in Europa een nieuwe Mustang bestellen en de Amerikanen dus een Transit. Ondanks dat iedereen dezelfde Transit krijgt, zijn er wel degelijk verschillen.

ford-transit-double-cab-grey-front-side-2014-775

Inmiddels is er nu een Transit Custom. Dit is de tegenhanger van populaire bedrijfsauto’s als de Renault Trafic, Volkswagen Transporter en de Mercedes-Benz Vito. Echter, er is ook een grotere ‘echte’ Transit. De Transit Custom heeft voorwielaandrijving, bij de grote Transit worde de achterwielen aangedreven. Nog een verschil zit ‘m in de motoren. In Europa zet Ford vol in op dieselmotoren. Er zijn diverse Duratorq TDCi-motoren. De 2.0, 2.2 en 2.4 viercilinders en een 3.2 vijfcilinder. In de Verengide Staten zijn zelfs een 3.7 V6 en 3.5 EcoBoost V6 met turbo leverbaar.