Shell bouwde een elektrische auto die in 10 minuten laadt en dat is best bijzonder nieuws
Stel je voor: je zet een klein elektrisch autootje aan de laadpaal, gaat snel een kop koffie halen en als je terugkomt is de accu alweer voor een groot deel vol. Niet bij een supersnelle lader van een half miljoen euro, maar gewoon bij een doorsnee paal zoals je die overal tegenkomt. Dat is precies wat Shell beweert te hebben gebouwd. En ja, dat is hetzelfde Shell dat jij kent van de benzinestations.
Wat is dit eigenlijk precies?
De auto heet de Triple10 Challenge. Die naam verwijst naar 3 doelen die allemaal om het getal 10 draaien: in 10 minuten laden van 10 naar 80 procent, een verbruik van slechts 10 kilometer per kWh en een totale CO2-uitstoot van zo'n 10 ton over de hele levensduur van de auto. Het gaat vooralsnog niet om een auto die je morgen kunt kopen. Het is een rijdend testmodel, een soort technische etalage om te laten zien wat er al mogelijk is. Maar de techniek die erin zit, is wél interessant om te begrijpen.
Waarom is dat laden zo bijzonder?
Veel elektrische auto's kunnen tegenwoordig ook snel laden, maar dan heb je wel een supersnelle lader nodig van 300 kW of meer. Die zijn nog schaars en staan lang niet overal. De Triple10 haalt diezelfde laadsnelheid op een gewone 175 kW-paal. Van 10 naar 80 procent in precies 9 minuten en 54 seconden. Per laadminuut komt er zo'n 24 kilometer actieradius bij, terwijl een gemiddelde elektrische auto op dezelfde paal slechts zo'n 13 kilometer per minuut haalt. Dat is bijna 2 keer zo snel, op een paal die al veel meer voorkomt.
Het geheim zit in een slim badkuipje
Het slimme aan deze techniek is hoe de batterij gekoeld wordt. Normaal gesproken lopen er koelbuizen langs de accu-modules, een beetje zoals de verwarming in je huis. Bij de Triple10 zitten de batterijcellen letterlijk ondergedompeld in een speciale vloeistof die niet stroomgeleidt. Die vloeistof koelt de cellen direct en van alle kanten tegelijk. Hierdoor blijft de accu vrijwel altijd op zijn ideale temperatuur, zonder dat de auto het laadvermogen hoeft te verminderen omdat het te warm wordt. Dat is precies het probleem waar veel huidige elektrische auto's mee worstelen.
En dat levert ook nog eens een goedkopere accu op
Doordat de batterij altijd lekker koel blijft, hoef je hem minder groot te maken om dezelfde actieradius te halen. Minder groot betekent minder materiaal, minder modules en een eenvoudigere behuizing. Shell claimt dat dit de accu zo'n 25 procent goedkoper maakt dan een vergelijkbaar traditioneel accupakket. Bovendien deelt de accu dezelfde radiateur met de motor en de elektronica, wat de constructie eenvoudiger maakt. In totaal zou de efficiency ruim 30 procent hoger liggen dan bij veel huidige elektrische auto's.
Ook het milieu-plaatje ziet er anders uit
Shell heeft ook nagedacht over de materialen waaruit de auto is opgebouwd. Het chassis is gemaakt van gerecycled aluminium, het dak en de wielen van gerecycled carbon en de bekleding van vlas. Die combinatie zou de totale CO2-uitstoot over de hele levensduur van de auto ongeveer halveren ten opzichte van een gemiddelde Europese elektrische auto. Dat zijn serieuze claims, al moeten die in de praktijk natuurlijk nog worden bewezen.
Wat betekent dit voor jou als je nu een auto zoekt?
Even eerlijk zijn: de Triple10 Challenge komt voorlopig niet naar de showroom. Dit is een technisch prototype en Shell is geen autofabrikant. Maar wat wél belangrijk is, is dat deze technologie al werkt en nu al wordt gedemonstreerd. Dat betekent dat vergelijkbare slimme koeltechnieken en efficiëntere accu's in de komende jaren steeds vaker hun weg zullen vinden naar gewone, betaalbare elektrische auto's. Als je nu twijfelt of een elektrische auto al goed genoeg is voor jou, is dit een bemoedigend signaal dat de techniek met grote stappen vooruit gaat.
Lees ook
Dit artikel is geschreven door
Als kind van een automonteur is de liefde voor auto’s met de paplepel ingegoten bij Dylan. Zo snel als dat het kon begon hij al met het aanleggen van een uitgebreide mentale database vol merken, modellen en motoriseringen. Die obsessie zette hij uiteindelijk om naar een carrière in de automotive media, waardoor hij aan kon schuiven als redacteur bij AutoTrack. Tussendoor sleutelt hij af en toe aan zijn dagelijkse vervoer: een klassieke Imperial Crown
Dit artikel is gepubliceerd op